تعمیق اختلافات میان
روسیه و غرب و فشار مضاعف غربیها بر مسکو برای تحقق اهداف تهاجمی خود، به
بروز دیدگاههایی در سیاست خارجی این کشور مبنی بر ضرورت تقویت بردارهای
جنوبی و شرقی دامن زده است. این رویکرد بیش از هرچیز با هدف تقویت
ابزارها در عرصه خارجی مطمح نظر قرار گرفته، چرا که بسیاری در مسکو بر این
تأکیدند که چالش جاری با غرب در کوتاه
روابط ایران و روسیه در
مقاطع مختلف از جمله در دوره دمیتری مدویدیف به تبع شرایط متنوع داخلی و
بینالمللی از متغیرهایی در سه سطح فردی، نهادی و بینالمللی تاثیر پذیرفته
و با نوسانات مختلفی همراه بوده است. مرور این روابط در دورههای مختلف
از جمله در دورة احمدینژاد- مدویدیف نشان میدهد که عوامل سطح بینالملل
به ویژه نوع رابطة میان «ایران و غرب» و «روسیه و غرب» بیش از عوامل سطح
فردی و نهادی در چگونگی روابط «ایران و روسیه» تأثیرگذار بودهاند.